×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  جمعه - ۳۰ شهریور - ۱۳۹۷  
true
true
انسان در فضا چگونه پیر می شود

انسان در فضا چگونه پیر می شود

 گروه سایتهای ایرانیان : از جمله موضوعاتی که همیشه برای انسان جذاب بوده سفر به فضا ست . از زمانی که نخستین فضانورد به ماموریت خود پایان داد تا به امروز ، متخصصان زیادی از جمله خانم انوشه انصاری (نخستین فضانورد ایرانی) به فضا اعزام شده اند و اطلاعات زیادی را از جهان پیرامون ما بدست آورده اند

. اما نکته جالبی که شاید زیاد به آن توجه نشده است تغییرات ایجاد شده در بدن فضانوردان است . مأموریتهای شاتل فضایی آمریکا و ایستگاه فضایی بین المللی به دانشمندان کمک می‌کنند تا چگونگی عکس العمل بدن انسان را در فضا مطالعه کنند . اطلاعات دریافتی از این مأموریتها همچنین دانشمندان را در کشف و آماده کردن ابزار لازم برای زندگی احتمالی انسانها در فضا کمک می کند . مساله مهمی که در این مقاله میخواهیم به آن بپردازیم تفاوت گذر زمان در فضا نسبت به زمان در زمین است . با ما همراه باشید تا در مورد انسان در فضا چگونه پیر می شود صحبت کنیم .

 

 

یکی از تفاوت های فضانوردان با افرادی که در زمین هستند اینست که فضانوردان تا زمانیکه در فضا هستند با سرعت زیادی در حال حرکت هستند به همین خاطر با توجه به قانون نسبیت انیشتین ، عمر آنها نسبت به ساکنان زمین آرامتر سپری میشود . البته این زمان بسیار ناچیز و در حدود چند صدم ثانیه است این اتفاق بدلیل اینکه سرعت فضاپیماها خیلی کمتر از سرعت نور است می باشد .

همه ما می‌دانیم که بدن‌ ما به طور خاص برای زندگی روی زمین در نظر گرفته شده است. ما به خوبی به محیط زمین عادت کرده‌ایم که حتی کوچک ترین تغییری در این محیط می‌تواند آسیب مخربی بر بدن وارد کند و عملکرد اندام‌های مختلف را دچار اختلال می‌کند. این اختلال زمانی که فضانوردان به خارج فضا، جایی که شرایط محیط کاملا متفاوت از محیط زمین است، حرکت می‌کنند حتی بیشتر هم می‌شود . لحظه‌ای که فضانورد از جو زمین خارج می‌شود، بدن او با توجه به تغییر در محیط، شروع به تجربه تغییراتی می‌کند. مهم‌ترین تغییری که همه ما می‌دانیم، نبود جاذبه و بی‌وزنی است .

 

 

براساس قاعده فیزیکی تاخیر زمانی ، پس از گذشت ۶ ماه از اقامت فضانوردان در ایستگاه فضایی ، زمانی که این افراد به زمین بازگردند کمی از هم‌سن‌های خود در زمین جوانتر خواهند بود . اما نمی‌توان این خصوصیت فضا را سرچشمه جوانی و جاودانگی دانست زیرا اگر کسی به این قصد بخواهد ۶ ماه در فضا زندگی کند ، در مقابل ۶ ماه تحمل شرایط دشوار زندگی در فضا ، تنها ۰.۰۰۷ ثانیه افزایش عمر زمان قابل توجهی نخواهد بود . همانطور که شاره شد اگر یک فضا نورد مدت ۶ ماه را در فضا سپری کند زمان برای او در حدود ۰.۰۰۷ ثانیه کمتر از فردی خواهد بود که ساکن زمین است البته اگر سرعت فضاپیما بیشتر و نزدیک به سرعت نور بود این اختلاف زمانی بیشتر و قابل توجه می بود .

انسان‌ها با بالا رفتن سن وارد روند سالخوردگی می‌شوند ، روندی که معمولا شامل پوکی استخوان ، سختی عروق خونی ، ناتوانی کنترل ادرار ، پوسیدگی دندان ، ضعف بینایی و چین و چروک پوست صورت است . باوجود اینکه برروی زمین انسان‌ها پس از گذشت چندین‌دهه متوجه آغاز این نشانه‌های سالخوردگی می شوند ، انسان‌هایی که در فضا اقامت دارند برخی از این نشانه‌ها را با سرعتی بیشتر از دیگران در بدن خود مشاهده می‌کنند . البته اکثر این نشانه‌ها با بازگشت به زمین از بین می‌روند اما ممکن است برخی از آنها دائمی شوند .

 

 

نبود نیروی گرانش در فضا اصلی‌ترین عامل بروز این اختلالات زودرس است . گرانش یکی از مهم‌ترین نیروهای زمینی است که بر زندگی انسان‌ها اثرگذار است و بر روی بیشتر سیستم‌های بدن انسان نقشی ایمن کننده دارد . برای مثال با افزایش سن ، ماهیچه‌های بدن انسان تحلیل رفته و تحرک آنها کاهش پیدا می‌کند . ماهیچه‌های بدن فضانوردان نیز در نبود نیروی گرانش در فضا واکنشی مشابه از خود نشان می‌دهند زیرا این ماهیچه‌ها در فضا به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرند و از این رو است که فضانوردانی که قرار است برای مدت طولانی در فضا اقامت داشته‌باشند از ماشین‌های ورزشی ویژه‌ای برای کاهش اثر خلاء برروی ماهیچه‌هایشان استفاده می‌کنند .

البته نبود نیروی جاذبه ، تاثیرات دیگری نیز برای فضانوردان دارد از جمله افزایش قد ، افزایش احتمال مشکلات قلبی عروقی ، مشکلات حرکتی و برخی تشعشعات فضایی . به عنوان مثال بدلیل نبود نیروی جاذبه ، بدن تراکم را تجربه نمی‌کند این امر منجر به استراحت و در نهایت گستردگی و انبساط مهره‌ها می‌شود . این مورد بیشتر باعث کشیده شدن ستون فقرات می‌شود و فضانورد به میزان ناچیزی افزاییش قد پیدا می کند .

true
true
true
true

true